#JALOERS

#JALOERS

Je kent het vast ook wel: van een collega krijg je een reclamespotje toegestuurd of je vindt de nieuwe campagne van ‘merk X’ op je favo reclameblog… Je kijkt ernaar en het eerste wat je denkt is “Damn! Dit is goed.” Het tweede is in mijn geval vaak “Damn! Dit had ik willen maken”. Alles, echt alles, klopt. F*ck… Het is niet zelden dat ik benijdenswaardige campagnes voorbij zie komen en dat dit riedeltje gedachten door mijn hoofd schiet. Ik schrijf over benijden, maar ik durf toe te geven dat dit jaloezie pur sang is.

Veel mensen hebben een negatieve connotatie bij ‘jaloers’ zijn. Ik niet. Ik denk dat dergelijk werk mij inspireert en mijn ambitie voedt om net zulke dingen te willen maken. Ik vind het fijn om in onze ideations met voorbeelden te kunnen komen die dienen als inspiratie voor m’n collega’s of om mijn idee mee te duiden.

Zo zijn er de afgelopen tijd genoeg campagnes, of eigenlijk video’s, voorbijgekomen. Een kleine selectie.

 

Marisa Papen – Fantôme des Rêves

Niet per se een nieuw idee om een naakte vrouw op een dorre vlakte met mooie slo-mo beelden en focus pulls te filmen. Maar in deze video komen voor mij heel veel prachtige dingen samen. Het idee; de dromen en nachtmerries van het Belgische model Marisa Papen in beeld brengen werkt hierin te gek. Zonder een groot verschil in stijl is toch duidelijk te zien wat de dromen versus de nachtmerries zijn. Ondersteund met een fijne stem die een mooi gedicht reciteert. De combinatie van muziek/sound design werkt voor mij bijna hypnotiserend. Ik kan hier eindeloos naar kijken. Niet allerminst omdat ze butt naked is.

 

 

Campari – Killer in Red

Branded content is tegenwoordig helemaal on-trend. Te gek! We merken dat gelukkig bij onze eigen klanten zoals Ziggo. Maar zien hierin ook verschuivingen in de markt. Zoals bijvoorbeeld bij Albert Heijn die nu ook een online-programmaplatform gaan starten. Superslim! Maar natuurlijk, zoals vaker; baas boven baas. Voor mijn gevoel zijn het vaak drankmerken die álles uit de kast trekken om prachtige, meerdere minuten durende spots te maken. Denk aan “Gentelman’s wager” van Johnnie Walker. Campari is de laatste die zo’n knaller heeft gemaakt met topregisseur Paolo Sorrentino (La Grande Balleza, Youth) en A-list acteur Clive Owen (Sin City, Children of Men). Het resultaat; een verwarrende spot die er te gek uit ziet en bovendien naadloos aansluit op het beeld dat ik heb bij Campari, bitter sweet.

 

 

84 Lumber – The Entire Journey

Eind januari, begin februari, staat voor reclame minnend Nederland in het teken van Super Bowl ads. Althans, voor mij. “Top 10 best Super Bowl ads”, “The worst 5 Super Bowl ads”, alles komt op Adweek-esque sites voorbij. Het was dit jaar dan ook nagenoeg onmogelijk om onder een politieke ondertoon uit te komen. Grappen over slecht haar, aandacht voor gelijke vrouwenrechten en natuurlijk ‘de muur’. In de film (05:44) van 84 Lumber, een hardware groothandel in de US, zien we de tocht van een Mexicaanse moeder en dochter. Prachtig vastgelegd in het fotogenieke landschap van Mexico. Je voelt de struggle van moeder en dochter. Je voelt hoe lang de reis duurt. Je voelt de angsten die ze uitstaan op hun reis. En je voelt de absolute verslagenheid als ze letterlijk tegen een muur aanlopen. Maar ‘the red, white and blue’ biedt uitkomst… Al met al een knaller van een spot vind ik.

 

Lee Plaschek
lee@ride.amsterdam