Bekende filmmakers die het reclamevak verstaan

Voordat je als filmmaker een hit op je naam hebt staan, is de meest lucratieve manier om te overleven in de business: commercials maken. Worstelende filmmakers verdienen zo toch nog genoeg geld om aan dat ene droomproject te werken. Ironie slaat dan wellicht later in je carrière toe, want als je die blockbuster hebt geregisseerd, trekken bekende merken aan je om hun product op een vette manier in beeld te brengen. 
 
Afgelopen maand kwam Kenzo met een fijne ad. In samenwerking met Spike Jonze (regisseur van Her en Being John Malkovich) brachten ze hun nieuwe lijn onder de aandacht. Jonze heeft dit slim gedaan, want eigenlijk is de commercial gewoon een remake van de clip die hij ooit voor artiest Fatboy Slim (Weapon of Choice) maakte. Met dit keer alleen niet Christopher Walken, maar actrice Margaret Qualley (The Leftover) voor de camera. Het eindresultaat is betoverend. 
 

 
Welke regisseurs waagden zich nog meer aan commercials, tijdens of voor hun carrière? Neem nou Wes Anderson. Die spant echt de kroon met werk voor Prada, American Express, Hyundai, Sony, IKEA en Stella Artois. Dat hij voor zijn films als Moonrise Kingdom en The Royal Tenenbaums zijn telefoonlijst met bekende acteurs raadpleegt, draagt mooi bij aan de impact. Zo maakte hij voor SoftBank dit filmpje met Brad Pitt in de hoofdrol.
 

 
Laat het maar aan Baz Luhrmann over om een grote en theatrale productie neer te zetten. Deze regisseur is een geval van you either love him or hate him. Maar als jij iemand bent die zich graag lekker onderdompelt in alle glitter en tragedie van films als Moulin Rouge en Romeo+Juliet, dan is deze commercial voor Chanel No. 5 helemaal jouw ding. Later maakte hij voor hetzelfde merk een mooie korte film met Gisele Bundchen in de hoofdrol. 
 

 

Een tearjerker van Amerikaanse proporties, van een regisseur die niet bepaald om zijn subtiliteit bekend staat, is deze commercial voor Budweiser. Vlak na 9/11 maakte Zack Snyder een tribuut aan New York, die werd vertoond tijdens de Superbowl. Een commercial die hem op de kaart zette. Twee jaar later brak hij door met Dawn of the Dead om vervolgens blockbusters als 300, Watchmen en recentelijk Batman vs. Superman te regisseren. 

 

 
De meest obscure naam die je vindt in de wereld van commercials is David Lynch. Zijn weirde stijl, die hij tentoonstelt in films als Mulholland Drive en Blue Velvet, koppel je niet zo snel aan het verkopen van producten. Toch komt het verrassend sterk over! Zijn fantasierijke beelden waren destijds namelijk perfect om de gamewereld te overtuigen een Playstation 2 te kopen. Dat hij ook een commercial maakte voor een zwangerschapstest, is voor een regisseur die ooit monsterbaby-film Eraserhead bedacht, op zijn minst verontrustend te noemen.
 

 
Wat is hét merk bij uitstek om een vette commercial voor te maken? Juist ja… Nike. En dat doen genoeg regisseurs. Bekende filmmakers die zich hieraan waagden zijn: Terry Gilliam (Brazil, Monty Python),  Alejandro González Inárritu (Babel, The Revenant), David Lynch, Michael Mann (Heat, Collateral), Spike Lee (Do the Right Thing, Malcolm X), Robert Rodriguez (Planet Terror, From Dusk till Dawn), David Fincher (Se7en, Gone Girl)… De lijst houdt maar niet op. 
 
De ‘first person’ benadering in die van Guy Ritchie (Snatch, Sherlock Holmes) maakt het de origineelste uit de line-up.
 

De lengte maakt dat een commercial kan dienen als perfecte showcase voor de kunsten van een filmmaker. En laten we eerlijk wezen: zolang grote merken zich op een originele manier in de markt willen zetten en ze filmmakers creatieve vrijheid durven te geven, kunnen diezelfde filmmakers hun kunst verfijnen en werken aan die volgende Oscarwinnaar. Waar wij als liefhebber van visuele media dan weer van kunnen genieten. 
Tim Koomen
Tim@ride.amsterdam

Tim is buiten Creative Producer bij RIDE een fervent (horror)film liefhebber. Hij zal met regelmaat schrijven over de invloed die films en reclame op elkaar uitoefenen.